Bij deze eerste sprint moesten we een verhaal schrijven waarover we een aantal lessen kregen om een goed en pakkend verhaal te schrijven.

De tekst moet:

  • 500 woorden hebben
  • Een goede verhaallijn
  • Een hoofd- en bij persoon

Dit waren de hoofdregels voor het verhaal. We kregen in de lessen veel te horen over hoe je in zo weinig mogelijk woorden toch een krachtig en duidelijk verhaal kan vertellen, want 500 woorden is niet veel.

Hier mijn verhaal:


Geluk bij een ongeluk

De laatste keer dat ik op een fiets reed, was op die dag, 28 juni. Het was een moeilijke beslissing, maar het was het beste. Ik denk nog vaak terug aan die dag, of eigenlijk, de week ervoor. Precies die week had ik mijn nieuwe fiets gekocht. Het was een spartamet, een fiets met motor. Eigenlijk de voorloper van de elektrische fiets, maar ik vond het leuker om te zeggen dat ik een brommer had, klonk wat stoerder naar mijn mening.

Het is lekker weer, een zwoele zomeravond en ik had de hele dag gewerkt. Mijn broertje is aan zijn motor aan het sleutelen, de hele dag al, het is maar wat je leuk vind. Hij stelde me vaak voor om samen een rondje te gaan rijden op mijn spartamet en een ijsje te gaan halen bij de snackbar. Ik had door het werken meestal geen zin of tijd om dat te gaan doen. Nu was het perfecte moment, het was lekker weer en ik had een rustig dagje op mijn werk.

De pieper gaat. Stefan schrikt op en weet dat hij zijn net ingelaste pauze alweer kan afblazen. Snel staat hij op en pakt de benodigdheden om te gaan, ook Ria komt er al aan. Ze moeten snel zijn, er is geen tijd te verliezen. Stefan stapt in en start de wagen, Ria gaat snel achterin zitten en maakt aanstalten om de navigatie in te stellen. Stefan vertrekt al, ´Ik ben wel vaker in Kootwijkerbroek geweest´ zei hij.

Kan ik nog opstaan? Valt het mee? Ik denk het wel. Ik probeer rechtop te gaan zitten, en ik maak zelfs aanstalten om te gaan staan. Mijn hoofd draait rond, maar ik denk nog steeds dat het allemaal wel meevalt. Ik had tot nu toe niet door dat mijn hele neus leegstroomt en ik voel een bult om mijn rechter voorhoofd groeien. De pijn wordt steeds erger. en ik moet nu iets hebben waarmee ik het bloed tegen kan houden. Ik hou mijn shirt voor mijn gezicht. Dit was het eerste besef moment. Ik ben gevallen. Alle vragen komen in je op, gek genoeg, ook met deze pijn in je hoofd. Maar de belangrijkste is, hoe is het met mijn broertje?

Stefan komt na acht snelle mnuten aanrijden en ziet al twee mensen naar de plek van het ongeval wijzen. Hij ziet iemand liggen met een aantal mensen bezorgd om zich heen. Ria checkt meteen de hartslag, die is goed. De persoon is aanspreekbaar, maar heeft zoveel bloed en wonden op zijn hoofd dat dat niet vanzelfsprekend lijkt. Ria checkt het hele hoofd, en vermoed dat er breuken zijn, vooral bij de neus. ´We nemen hem mee´ zegt Ria, Stefan knikt. Wie is hij en wat is er gebeurt? Vraagt Stefan aan een groepje mensen. Een slanke lange jongen komt opeens tevoorschijn, achter zijn bezorgde ouders vandaan, en zegt: ´Hij is mijn broer, hij heeft mij veel wonden bespaart, toen we vielen ben ik op zijn rug terecht gekomen in plaats van het asfalt.´


Een heftig, deels waargebeurd verhaal. Helaas net niet goed genoeg voor een plaats in de ‘finales’ maar iedereen vond het erg ingrijpend. Hierbij de feedback die ik kreeg toen ik hem voorlas in mijn klas:

Het verhaal was volgens iedereen een pakkend verhaal. Vooral omdat het natuurlijk zo heftig was! Mijn SLB’er vond dat ik de hedendaagse situaties mooi had verteld en het was een goed verhaal. Helaas niet gewonnen, maar ik ben in ieder geval blij dat hij zo goed ontvangen werd. Ik houd mijn definitieve verhaal bijna hetzelfde als mijn concept versie. Ik heb er nog eens goed naar gekeken en de tekst wat duidelijker gemaakt, zodat je beter weet in welk perspectief je nu zit.

Wat neem ik hierover mee naar de volgende sprints?

Dat een verhaal uit veel meer punten bestaat dan alleen woorden en zinnen. De opbouw, spanning en onderwerpen in een verhaal moeten de lezer interesseren / geïnteresseerd houden. Ook kan ik uit de storytelling lessen meenemen dat je in een paar korte zinnen een verhaal veel boeiender kan maken, in plaats van het in veel zinnen te omschrijven. Zo kun je van een groot verhaal de helft weghalen, de puntjes aan elkaar knopen en er een veel boeiender verhaal van maken.